‘Turkse journalisten zijn nergens bang voor’

Wie aan een opleiding journalistiek begint in Turkije lijkt vers vlees te zijn voor de slangen. De anti-corruptie-politie van premier Erdoǧan pakte afgelopen zondag meer dan twintig journalisten op. Het weerhield de 20-jarige Yiǧit Özdemir er niet van zijn droom na te jagen. Na de zomer begon hij dit jaar vol goede moed aan een radio-opleiding op Matlepe universiteit in Istanbul.

Situatie Turkije
Het Turkse medialandschap is, sinds de telefoongesprekken van Erdoǧan zijn uitgelekt op 24 februari van dit jaar, veranderd in een slangenkuil. De Turkse premier wantrouwt  machtige Turken uit elke hoek van de maatschappij, en vooral in de media. Uit angst voor een staatsgreep laat de premier veel journalisten oppakken die volgens hem banden hebben met de geestelijke Fethullah Gülen. Volgens Erdoǧan zet Gülen vanuit Amerika, waar Gülen woont, zo veel mogelijk invloedrijke Turken tegen hem op, om zo een staatsgreep te plegen. Journalisten die voor geestelijke kranten schrijven, zouden zomaar in de cel kunnen belanden.

Özdemir is ondanks de gevaarlijke omstandigheden in de Turkse journalistiek niet ontmoedigd om zijn passie voort te zetten. “Als klein jongetje zat ik op de bank al verslag te doen van sportwedstrijden. Later ben ik me echt gaan interesseren in de journalistiek. Ik wil me uiteindelijk nog steeds richten op de sportwedstrijden. Daar geniet ik het meeste van. Bij een radio-uitzending sta ik soms te schreeuwen door mijn microfoon.”

Inval Zamyitan
“Omdat we thuis redelijk gelovig zijn lezen we ook de Zaman. Daar zijn afgelopen zondag meer dan twintig journalisten zijn opgepakt”, zegt Özdemir. De Zaman is met een oplage van bijna een miljoen een van de grootste kranten van het land. Een dagblad voor de gelovigen die vaak negatief over Erdoǧan schrijft. “Daarom heeft hij bij het hoofdkantoor van Zaman een inval gedaan. Zo kan het hier tegenwoordig gaan”, vertelt de Turkse journalist in opleiding.

Toekomst van Turkse journalist
De jonge Turk gelooft niet dat de situatie in het Turkse medialandschap zo blijft. “Ik zie het meer als een tijdelijke periode. De Turken zijn nog steeds trots op hun land. Wat er nu allemaal gebeurt zal allemaal wel overwaaien. Turkse journalisten zijn nergens bang voor en durven over alles wel te schrijven. Ze zijn een voorbeeld voor hoe ik later wil zijn.” Zelf beschrijft de journalist in spé zich meer  als een mannetje van de radio. “Daar ben ik mee opgegroeid. Het is niet dat je bij een radio veiliger zit dan bij een krant. De geestelijke media worden veel in de gaten gehouden. Dat is bij een krant niet anders dan bij televisie of de radio.” De jongen uit Istanbul ziet zichzelf later als sportcommentator werken voor de radio. Dat doet hij liever niet bij een potje gevangenisvoetbal, maar daar is hij niet bang voor.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s