Herinneringen uit 1944: Een regen van as

De laatste uitbarsting van de Vesuvius is nog niet zo lang geleden. In 1944, tijdens de Tweede Wereldoorlog, spuwde de berg naast Napels rook en as uit. Het was een relatief kleine uitbarsting met als gevolg 26 doden. Hoe was het voor bewoners om zoiets mee te maken? Wij vroegen het aan drie ooggetuigen van toen.

Elfa D’Ascoli (86)
Ik was toen 15 jaar en woonde in het havengebied van Napels. Men was toen nog erg bezig met het geloof. We dachten dat God ons wel zou redden, mocht er iets gebeuren. Ik herinner me nog de woorden van mijn oma, Antonetta De Marco: ‘De Engel heft tijdens de uitbarsting zijn handen en de stad is gered.’ Ons dorpje was toen net gebombardeerd. Er waren vluchtelingen uit aangrenzende gebieden. Ik zie de wolk van rook en as nog voor me. En dan een gloed van vuur. In ons dorp is ook een kleine hoeveelheid as terecht gekomen. ‘Het regent as in Alife’, zei mijn moeder dan. Die zin is nog vaak teruggekomen, als we erover praatten.

Giuseppe Spinelli (88)
Ik weet nog wel dat we het veld opgingen om hout te verzamelen. Dat was rond 1940. Naarmate je hoger op de Vesuvius kwam, zag je in de verte de rook. Het was echt een wolk. Wat oudere mensen op de berg zeiden dan dat ‘de berg van Napels de jacht rook’. We keken er met verwondering en nieuwsgierigheid naar. Na de uitbarsting in 1944 lag er as op de velden. Je zag een rookpluim uit de berg komen. Vooral als de lucht helder was, kon je het goed zien. Een wolk van rook en een asregen waren van een afstand te zien.

Vittoria Sasso (82)
Er werd al gesproken over een mogelijke uitbarsting. De nacht ervoor waren de dieren al onrustig. De honden blaften constant en de grote dieren gingen schuilen. Toen we iets hoorden en gingen kijken wat er was gebeurd, zagen we as in de velden, op het gras en op de bladeren. Mijn moeder zei meteen dat het van de Vesuvius kwam.

Mijn overgrootoma kon zich de dag van de uitbarsting ook nog herinneren. Het was een feestdag en dus ging ze taart maken. Het deeg moest rijzen en op dat moment gebeurde het. Ze dacht dat het een aardbeving was, dus ze vluchtte. Daarna heeft ze volgens mij nooit meer een taart gebakken op die datum.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s